رئيس شوراي اسلامي شهر بوشهر با بيان اينكه با دستور بانك ملي به بانكهاي بوشهر تمام حسابهاي شهرداري اين شهر در سه بانك ملي، صادرات و ملت مسدود شده است ، گفت: اين اقدام اقدامي تند بوده و از امروز مسئوليت هرگونه بحراني در شهر و شهرداري بر عهده مديران اين بانك است.
بیشترین عوامل بیماریزا که توسط اسکناس منتقل میشوند باکتریها هستند. بر اساس بررسیهای انجامشده ، باکتریها به خصوص در خانوادههای استافیلوکوک در اسکناسها بیشتر دیده شده است.
رئیس خانه مطبوعات و نشریات استان بوشهر گفت: نشریات استان بوشهر از نحوه توزیع آگهی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی بوشهر ناراضیند و خواستار توزیع عادلانه آگهی توسط این اداره کل هستند.
با نام و یاد خدا و درود بر پیامبر خاتم و اهل بیت عصمت و طهارت و انوار کرامات حق و همه علما و فقهای مکتب حقه جعفری رهروان عالم عامل سیره عملی اهل بیت و سلام و عرض ادب به فقیه مجتهد و مرجع بزرگوار و گوهر درخشان دشتی و استاد برجسته حوزه های علمیه نجف اشرف و قم – مهر منیر تاریخ علم و قصاهت استان بوشهر – حضرت آبت الله العظمی حاج میرزا احمد دشتی حفظه الله امیدوارم این همایش نه بزرگداشت او که قدم خیری باشد تا بزرگان علم و افتخارات زنده دیار خویش را بهتر و روشن تر و به موقع تر و در اوج سلامت جسمی و توانمندیشان بشناسیم و نور معرفتشان چراغ روشنی بخش شب های تار زندگیمان باشد و بتوانیم شاگرد عامل و غالم در تداوم اندیشه های آسمانی و الهی این بزرگان باشیم.
حاج – میرزا – احمد دشتی که نور مطلق است
عارف بالله و گنجی از کرامات حق است
در کمال معرفت عمری به عزت طی نمود
او فقیهی اهل بیت و هم از ایشان مشتق است
افتخار دشتی و مهر منیر حوزه ها
مرجعی عالیمقام و استاد منطق است
( شعر از هاشمی زاده )
در بزرگی و شان مرتبه ی آیت الله العظمی دشتی همین بس که پدر بزرگوار ایشان آیت الله ملا حسن گنخکی – از بزرگان علما چند قرن اخیر استان بوشهر و حامی و پرچمدار آزادی و مبارزه با استعمار انگلیس در نهضت جنوب بود که با حمایت عملی از رییسعلی دلواری و خالو حسین دشتی برخاست و علاوه بر پخش و تبلیغ فتواهای علما و مراجع نجف به مبارزه در میان مردم استان - خود نیز مانند سربازی جان بر کف در خط مقدم جبهه علیه استعمار مسلحانه جنگید و مبارزه نمود. آیت الله حاج میرزا احمد دشتی در مکتب چنین پدری تربیت شد تا به مقامات عالی نائل گردید.
آیت الله حاج میرزا احمد دشتی به سفارش پدر چند سالی را در حوزه علمیه میانخره از محضر فقیه بزرگوار حاج سید علی نقی دشتی فیض برد. و در کنار بزرگانی چون سید محمد صادق نبوی – شفیق شهریاری – میرزا ابراهیم صدیق دشتی و دیگر بزرگان علم دشتی به تحصیل علم و معرفت در حوزه علمیه میانخره و محضر حاج سید علی نقی پرداخت و چون استادش استعداد و نبوغ او را فوق العاده تشخیص داد و با هماهنگی و پیشنهاد علما و مراجع بزرگ نجف به حوزه علمیه نجف اشرف رفتند و شاید در جهان اسلام و حوزه های علمیه از معدود علمایی بودند که در سن 30 سالگی به درجه اجتهاد نائل شدند.
هر چند غم زمانه پیر نمود
عرفان تو را سکوت تعبیر نمود
تو حجم کتاب شرح فقهی که زمان
یک قرن تو را چه دیر تفسیر نمود
نام تو به عطر پاک قرآن ببریم
از دشتی مان به اوج ایران ببریم
از وسعت یک قرن گل افشانی تو
یک عالمه علم و فضل و ایمان ببریم
گنجینه ی فقه شرح احکام تو هست
اندیشه ی اهل بیت پیغام تو هست
نشناخت کسی مرتبه ات هر چند
بر قله ی علم حوزه ها نام تو هست
آیت الله حاج میرزا احمد دشتی از نوادر و بزرگان حوزه ی علمیه نجف بود که در سن 30 سالگی به علت شناخت و علم به گنجینه فقه بزرگ و استعلال اندیشه توسط مراجع بزرگی چون سید ابوالحسن اصفهانی ، شاهرودی ، میرزا علی شیرازی نایینی و سایر مراجع بزرگ تجف و تایید همگی اجتهاد این بزرگوار مسلم و مورد تایید قرار گرفت و آن طور که اهل معرفت و اهل حکمت و ناظران حوزه نجف بیان می کنند پس از رحلت آیت الله العظمی حکیم همگی رای به مرجعیت و اعلمیت آیت الله حاج میرزا احمد دشتی می دهند که ایشان به علت احتیاط و تقوای بی نهایت خویش این پیشنهاد را قبول نمی فرمایند و آیت الله العظمی خویی را پیشنهاد می فرمایند.
سال 1350 در زمان حکومت احمد حسن البکر که کلیه علما ایرانی از عراق اخراج شدند ،حضرت آیت الله دشتی به قم تشریف بردند و به پیشنهاد در کلیه مراجع وقت از جمله آیات عظام گلپایگانی ، نجفی مرعشی و دیگران در آنجا مقیم و در حوزه علمیه قم به تدریس مشغول شدند و در همان جا کتاب جامعه و چند جلدی شرح روضه البهیه را منتشر ساختند البته ایشان تالیفات و تحقیقات دیگری نیز در اخلاق دارند.
همان طور که عرض کردم خاطرات ماندگاری در رابطه با حضور و کسب فیض در محضر مبارک ایشان داشته ام هر وقت در حسینیه میرزا ،محفل اهل بیت بر پا بود ، یا در حسینیه گنخک خدمتشان می رسیدم می فرمودند :«آ سید محمد رضا ما را با شعرهای اهل بیتی به فیض برسان.» وقتی در مناقب مولا علی یا حضرت زهرا یا امام حسین و کربلا و سایر معصومین شعر می خواندم بعضی بیت ها خیلی برایشان جالب بود و می فرمودند دوباره تکرار بفرمایید .وقتی به بدرقه تا بیرون تشریف می آوردند. عرض می کردم چرا زحمت می کشید می فرمودند:« شما دو حق بزرگ بر همه دارید اول اینکه سید و اولاد پیامبر هستی و احترامت بر ما واجب و دوم آنکه شاعر اهل بیتی»
وقتی کتاب از خاک تا افلاک را به ایشان هدیه کردم فرمودند :«کار شایسته و بزرگی کردید خیر بزرگ دنیا و آخرت خودتان و همه ما فراهم نمودید.» بنده سید محمد رضا هاشمی زاده در طول عمر شصت ساله خودم و در حد سنم ارتباط مستمری به عنوان شاگردی از محضرشان با این بزرگوار داشته ام و به صراحت عرض می کنم ايشان بزرگترین مشوق بنده در سرودن شعر اهل بیت بودند. از لطف الهی دو سال سربازیم در قم بود که به فضل الهی در حد معرفتم از محضر ایشان فیض ها بردم و چند جلد کتاب شرح روضه البهیه را در قم سال 1351 به بنده هدیه فرمودند که در کتابخانه ام موجود است. فرمودند:« آ سید محمد رضا به زبان عربی نوشته شده عرض کردم به عنوان تبرک محبت فرمایند تا باعث برکت زندگیم باشد»
پس از اینکه حاج آیت الله میرزا احمد دشتی به درجه اجتهاد در نجف اشرف نائل شدند عموما هر یکی دو سالی، چند ماهی به دشتی تشریف می آرودند و دو سه هفته نیز در خورموج اقامت می فرمودند که محل اصلی اقامتشان منزل حاج سید مرتضی رضوانی بود که در جوار مسجد میرزا منزلشان بود. روزی همه علما دشتی از جمله حاج سید علی نقی دشتی استاد اولیه آقا نیز حضور داشتند برای اقامه نماز به مسجد میرزا تشریف بردند. آیت الله دشتی به آ سید علی نقی فرمودند :«شما استاد بنده بودید باید امام جماعت باشید »آ سید علی نقی با تواضع و افتخار فرمودند:« ولی حالا شما مرجع و استادید و من با افتخار به شما اقتدا می کنم »
همیشه سال های دور که به خورموج تشریف می آوردند همه اهل علم خدمت ایشان می رسیدند و مباحث جالب و ارزشمند فقهی و علمی بین آقا و علمایی چون میرزا محمود حامدی ، سید محمد صادق نبوی ، شفیق شهریاری و دیگران صورت می گرفت که هنوز خاطرات آن مباحث کم و بیش به یادم مانده است. در چند سال اخیر که گاه گاهی به خورموج تشریف می آوردند و هنوز توانایی داشتند عرض می کردم :«قا آن مباحث علمی ارزشمند از آن سال ها در خاطر دارم. از آن بحث ها دیگر نمی فرمایند »
می فرمودند :«افسوس همه خوبان و بزرگان و یاران ما رفتند و ما تنها ماندیم » و حالا در بستر بیماری با بستن چشم جهان بین ظاهریشان چشم و دلشان آینه معرفت الهی است افسوس که ناگهان چه زود دیر می شود.
نظرات (1)
